Paradygmat transformatywny

with Brak komentarzy

„Dydaktyka sporu” jako przykład postawy transformatywnej w przestrzeni edukacji filozoficzne i religijnej.

Tekst jest poświęcony krytycznej analizie modelu dydaktycznego opartego na kategorii "sporu", ze szczególnym uwzględnieniem edukacji filozoficzno-religijnej w polskiej szkole. Model ten może być interpretowany jako przykład paradygmatu transormatywnego (Klus-Stańska, 2018), który nie tylko akcentuje edukację ukierunkowaną na postawę krytyczną i autokrytyczną, ale również promuje zespolenie teorii i praktyki wiedzy szkolonej z działaniem zmierzającym do aktywizacji oraz szeroko rozumianej zmiany społecznej. Głównym pytaniem badawczym jest tu, na ile edukacja filozoficzna oraz religijna w polskiej szkole, ma potencjał wykorzystania tego modelu w codziennej praktyce? Pytanie to odnosi się do trzech niezależnych przestrzeni: mianowicie programu kształcenia (treści programowych) z przedmiotu filozofia i religia, przygotowania kadry dydaktycznej (nauczycieli filozofii i religii), jak i kontekstu społeczno-kulturowych oczekiwań względem edukacji filozoficznej i religijnej w polskim społeczeństwie - w wymiarze ogólnokulturowym oraz wyznaniowym (Kamińska 2014; Słotwińska, 2017).

  1. Klus-Stańska D. (2018), Paradygmaty dydaktyki, myśleć teorią o praktyce. PWN.
  2. Kamińska W. (2014), Metodologiczna konstrukcja dziedziny dydaktyki etyki, UKSW.
  3. Słotwińska H. (2017), Pedagogika religii w relacji z dyscyplinami teologicznymi. KUL.

W przygotowaniu. 

Facebook

Get the Facebook Likebox Slider Pro for WordPress